Verhalen / Stories

Tussen februari en april 2017 hebben Nederlanders vanuit de gehele wereld hun 'verhaal' opgeschreven: problemen waar zij geregeld mee van doen hebben. Deze verhalen, alhoewel in het kader van de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 verzameld, blijven op deze website staan, juist ook voor journalisten en politici - hun waarde is nog steeds even hoog als tijdens de verkiezingen.

Deel Uw Verhaal

Ondervindt u als Nederlander in het buitenland ook problemen? Deel uw verhaal (en eventueel oplossing) hier. Denk hierbij aan de 10 hoofdpunten van deze campagne. Deze lijst is vastgesteld op basis van duizenden emails en contactpunten met Nederlanders in het buitenland over de afgelopen jaren en geeft een goed inzicht in waar u zoal tegenaan kunt lopen.

Share Your Story

Whether you reside in the Netherlands (as part of an international family) or outside the Netherlands, please share your story of what happened to you or your relative/friend dealing with Dutch issues such as dual nationality, pension rights, renewing your passport or anything else.

Schrijf een nieuw verhaal / Write a new story

 
 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd.
Om veiligheidsredenen slaan we je ipadres 54.224.127.133 op.
Het kan zijn dat je bericht pas zichtbaar wordt nadat we het beoordeeld hebben.
We houden het recht om berichten te wijzigen, te verwijderen, of niet te publiceren.
Angélique Angélique schreef op 2 juni 2017 om 19:02:
Nog een probleem waar je als Nederlander in het buitenland tegenaan kunt lopen. Het Nederlandse rijbewijs moet elke 10 jaar verlengd worden. Als Nederlander in het buitenland kun je je rijbewijs niet meer verlengen en ben je dus verplicht om een buitenlands rijbewijs aan te vragen. In Frankrijk kan de tijd tussen de aanvraag van het nieuwe Franse rijbewijs en het daadwerkelijk verkrijgen daarvan wel oplopen tot een half jaar. Deze belachelijk lange termijn wordt uiteraard nergens vermeld zodat het dus kan gebeuren dat je Nederlandse rijbewijs ondertussen verloopt en dat je dus maandenlang niet kunt autorijden omdat je niet meer over een geldig rijbewijs beschikt. Frankrijk doet daar uiteraard niets aan omdat zij het probleem niet kennen (het Franse rijbewijs was tot voor kort altijd levenslang geldig) en Nederland doet er niet aan omdat je niet meer in Nederland woont. Je valt dus gewoon tussen de wal en het schip in.
Bas Bas uit Kyiv schreef op 25 april 2017 om 12:45:
Voor wat het waard is. Mijn stembiljet aangevraagd eind december voor briefstemmen. Volgens Den Haag is het in de tweede week van januari verstuurd. De brief is uiteindelijk 6 dagen na de verkiezingen aangekomen. Dat is dus bijna 3 maanden onderweg. Reguliere post duurt 4 dagen, zelfs pakketten die ik regelmatig ontvangen doen er zelden langer dan 10 dagen over. Ik vermoed dat de posterijen hier niet de schuldigen zijn, dit is de eerste post die niet aankomt.

Dank voor je inzet!
Lia Nijzink Lia Nijzink uit Kaapstad schreef op 16 maart 2017 om 13:45:
Ik wil nog graag het volgende toevoegen aan mijn vorige bericht:
15 000 Nederlandse leerlingen op Nederlandse scholen in het buitenland moeten het doen zonder directe financiele ondersteuning van de Nederlandse overheid maar volgens het bericht van de NOS krijgen 1150 kinderen in Amsterdam en Den Haag krijgen ruim 10 miljoen voor een plek op een internationale school!
Lia Nijzink Lia Nijzink uit Kaapstad schreef op 16 maart 2017 om 13:35:
Waarom besteedt het kabinet miljoenen aan internationale scholen in Nederland (zie
http://nos.nl/artikel/2162477-miljoenen-voor-wachtlijsten-internationale-scholen.html) terwijl de subsidie aan Nederlandse scholen in het buitenland geheel is opgedroogd? Hier klopt iets niet! Waarom internationale scholen ondersteunen maar Nederlandse scholen in het buitenland in hun eigen sop laten gaar koken? Investeren in de internationale uitstraling van Nederland betekent niet alleen geld besteden aan onderwijs voor buitenlanders in Nederland maar ook aan Nederlands onderwijs voor Nederlanders in het buitenland!

15 000 Nederlandse leerlingen op Nederlandse scholen in het buitenland moeten het doen zonder directe financiele ondersteuning van de Nederlandse overheid maar volgens het bericht van de NOS krijgen 1150 kinderen in Amsterdam en Den Haag krijgen ruim 10 miljoen voor een plek op een internationale school!

Eelco, ik hoop dat het lukt met de voorkeurstemmen en dat je binnenkort als kamerlid deze problematiek stevig op de politieke agenda kunt zetten. Succes!
Desiree Desiree uit Adelaide, Australie schreef op 16 maart 2017 om 02:08:
Ik hoop dat de tijdlijn verkort zou kunnen worden in de toekomst. Eind Januari was ik al te laat met de aanvraag en het MinBuZa emailde mij na 3 weken (!!) terug, "sorry mevrouw - het kan niet meer, u bent te laat".

Het machtigen van iemand anders zou ook versoepeld kunnen worden dat als je inderdaad niet voor een bepaalde datum de post terug gestuurd krijgt, je via een machtiging iemand anders voor jou laat stemmen.

Ik had echt heel graag willen stemmen en 8 weken van te voren is wel heel vroeg, kijk naar de uitslag nu!!
Cornelius Wiedenhoff Cornelius Wiedenhoff uit Jávea (Alicante) Spanje schreef op 15 maart 2017 om 14:07:
Waarom zijn tienduizenden Nederlanders in het buitenland boos?
Twee zaken van belang ligt ik er maar even uit. Het zijn kwesties die het wangedrag van de Nederlandse overheid onderstrepen.
De paspoort kwestie
Die regeling van het aanvragen of vernieuwen van een paspoort voor in het buitenland wonende Nederlanders is krankzinnig. Men kan alleen nog bij een ambassade in het buitenland terecht. Voordien was dat ook mogelijk bij de consullaten die dat verder afhandelden. Het werd gepresenteerd als een bezuiniging op de begroting van Buitenlandse Zaken. Als ik me laat informeren door de Consul in Spanje (Benidorm) dan vertelt hij mij, dat hij geen kosten voor de Nederlandse overheid genereerde bij die verlengingen van paspoorten. Wat is nu het gevolg in Spanje, maar dit geldt ook voor andere, nog grotere landen.
Wij moeten (met het gezin) naar Madrid vliegen of met de trein en daar overnachten. Ouderen en zieken zijn vaak niet in staat om die reis meer te maken. Reisbureaus springen in dit gat in de markt en bieden reisjes naar Madrid aan om dit klusje te klaren, tegen een reissom. Voor veel Nederlanders is dit geen optie. De ambassade ziet het probleem en komt een keer per jaar naar buitengewesten om de paspoort kwestie te regelen, maar alleen voor bejaarden en zieken. Je moet dan wel je opgeven voor het tijdstip en plaats waar het ambassade personeel dan is. Je moet in persoon verschijnen, dus kom van uw bed af!
Wij hebben deze verlenging op Schiphol gedaan, om er 10 jaar vanaf te zijn, al was ons paspoort nog niet verlopen. Schiphol personeel was voorbeeldig, maar van de overheid die deze krankzinnige slechte regeling invoerde, kun je dat niet zeggen.
De ziektekosten kwestie
Wij zijn verplicht aan Nederland premies te betalen, mijn vrouw €1235,76 en ik €3060,92 = totaal 4296,68 euro (cijfers 2015 gecorrigeerd met woonland factor). Daarvoor krijgen wij gezondheidszorg in Spanje, waar wij via de Spaanse belasting ook al voor betaald hebben. In het belastingtarief in Spanje zit namelijk de ziektekosten premie ook al begrepen. Omdat de gezondheidszorg minder is, dien je een extra particuliere verzekering af te sluiten circa 496,- euro p.m = 5952 euro In Nederland betaal je wel voor je AWBZ (12,5%) maar je hebt er geen recht op!
Bij de invoering van de regeling mochten de verzekeringsmaatschappijen hun reserveringen voor ouderen als winst afboeken. Dat hebben ze met toestemming van de regering gedaan en de buitenland-polissen opgezegd, hoewel die eenzijdige opzegging wettelijk verboden is. De OHRA heb ik dat laten weten en die heeft mij laten weten dat ik juridisch gelijk heb en dat mijn overeenkomst wel mocht worden voortgezet, maar dan voor 10.000 euro premie per jaar, dat de dubbele premie was dan die ik voordien had.
Nederland is het enige Europese land dat dit zijn burgers aandoet. Zij beroept zich op EU-wetgeving. Deze wetgeving stelt dat burgers het recht hebben op zorg in de woonlanden, maar Nederland heeft dat geïnterpreteerd als een plicht, een interpretatie die door het Europese Hof als onjuist is vastgesteld. Het antwoord dat je uit Den Haag krijgt is: "dan kom je toch weer lekker terug naar Nederland".
Fenne Fenne uit Kopenhagen schreef op 14 maart 2017 om 16:00:
De e-mail die ik naar Den Haag stuurde nadat alle hoop verloren was.

Hallo Den Haag,

Voor degene die deze mail leest/ontvangt weet dat dit niet persoonlijk bedoeld is. Maar dit is een klachtenbrief.

Vorig jaar maart heb ik de mijlpaal van 18 jarige leeftijd bereikt, erg spannend want ik verlangde op jonge leeftijd natuurlijk al om ook in zo’n mooi stemhokje te staan en een bolletje in te kleuren.

Een ander leuk voordeel van 18 zijn is dat ik de mogelijkheid had om voor een half jaartje naar het buitenland te gaan. Tot mijn verdriet was dit wel in dezelfde periode als de verkiezingen, maar ik was niet al te getreurd want ik wist dat ik ook gewoon via de post kon stemmen (dit had ik allang uitgezocht natuurlijk) Dus ruim voor 15 maart (ergens in januari) heb ik al het papierwerk gedaan wat opgestuurd moest worden naar Den Haag om te kunnen stemmen per post. Dit alles was goedgekeurd en bevestigd.

Vol verwachting heb ik elke dag netjes de brievenbus gecheckt maar keer op keer weer die teleurstelling als er geen mooie oranje envelop in lag.
Begin maart begon ik me toch wel lichtelijk zorgen te maken en ben ik eens gaan bellen. Er is mij toen verteld dat mijn brief 21 februari op de post is gedaan. Een brief van Den Haag naar Kopenhagen zal er geen 10 dagen over doen, dus toen heb ik de hoop toch maar opgegeven…
Net kwam ik erachter dat ik voor 3 maart een vervangend briefstembewijs aan had kunnen vragen. Hier was mij spijtig genoeg echter niets over verteld toen ik belde waarom mijn briefstembewijs er zo lang over deed.

Ik heb nog geïnformeerd naar andere opties maar helaas. Er is iets misgegaan waardoor mij het recht van mijn aller allereerste keer stemmen op de belangrijkste verkiezingen van ons land is ontnomen.

Mvg,
Fenne
Arnold Rots Arnold Rots uit Waltham, MA, VS schreef op 13 maart 2017 om 00:52:
Mijn vrouw en ik zijn al lange tijd in de VS woonachtig; daar kon ik indertijd een baan krijgen in de sterrenkunde. We hebben altijd onze Nederlandse identiteit (en het Nederlanderschap) behouden, met het idee dat we wellicht na on pensioen naar Nedrland terug zouden keren. Nu het pensioen in zicht is, blijkt dat niet te kunnen. In 2008 is de Amerikaanse belastingwetgeving veranderd zodat, als we terug zouden gaan, mijn pensioen direct zwaar belast zou worden. Dat kunnen we ons niet veroorloven. De oplossing is Amerikaans staatsburgerschap aan te nemen, maar dan is het probleem dat we ons Nederlanderschap kwijt zijn en daarmee de mogelijkheid ons weer in Nederland te vestigen. Het idiote van deze situatie is dat als ik een zwakkere binding met Nederland zou hebben en met een Amerikaans staatsburger getrouwd zou zijn, dit allemaal wel zou hebben gekund: dan zou ik mijn Nederlanderschap niet verliezen door Amerkaan te worden. Met andere woorden: wij worden gestraft voor het hebben van een sterke binding met Nederland en kunnen ons onvervreemdbaar recht ons in Nederland te vestigen niet uitoefenen doordat enerzijds de VS het ons financieel onmogelijk heeft gemaakt en anderzijds de Nederlandse staat ons niet toestaat ons Nederlanderschap te behouden na (financieel gedwongen te zijn) Amerikaans staatsburger te worden.
Mark Nomans Mark Nomans uit Chicago schreef op 10 maart 2017 om 16:30:
Veel Nederlanders in het buitenland zijn uitermate succesvol. Barrieres vanuit Nederland zijn ook zo jammer voor de Nederlandse economie. Ik wil best mijn (ruime) bij elkaar gespaarde pensioenpot straks in Nederland besteden. Maar als het moeilijk wordt gemaakt heb ik als wereldburger veel keuzemogelijkheden waar ik wél met open armen wordt ontvangen.
Cees van der Lee Cees van der Lee uit Tienhoven schreef op 9 maart 2017 om 21:36:
Een paar dagen geleden waren mijn Ecuadoraanse vrouw en ik 10 jaar getrouwd. Helaas moesten we dit gescheiden vieren. Na 9 jaar in Ecuador, hebben we besloten terug te komen naar Nederland. Ik ben er al, maar zij mag nog niet meekomen zolang ik nog geen vast werk heb. Dat zij al een verblijfsvergunning heeft gehad en in Nederland heeft gewoond telt niet. Geen idee hoe lang dit gaat duren. Geloof me, na 12 jaar samen voelt dat verschrikkelijk. Het zou een mensenrecht moeten zijn dat je mag wonen bij degene van wie je houdt.
Aalt van den Ham Aalt van den Ham uit Valencia, Spanje schreef op 9 maart 2017 om 21:16:
Vanuit Spanje kost het 2 tot 4 weken om in Nederland bezorgd te worden.
Ik wist begin dit jaar al dat ik tijdens de verkiezingen in NL zou zijn.
Begin februari wist ik mijn tijdelijke adres. Helaas was de aanvraag termijn toen al verlopen.
Onze overheid heeft hiervoor dus 6 weken nodig.
Welkom in Nederland.
Marlies Bracko Marlies Bracko uit Mirna, Slovenie schreef op 9 maart 2017 om 18:28:
Helaas kan ik niet stemmen….
Omdat ik de Sloveense nationaliteit voor april 2003 heb gekregen (in april 2002), ben ik de Nederlandse nationaliteit kwijt…. 1 jaar later en ik zou nu geen problemen hebben en twee nationaliteiten bezitten.
In januari had ik met mijn inmiddels meerderjaardige kinderen een afspraak bij de Nederlandse ambassade in Ljubljana voor het aanvragen van een paspoort voor mijzelf en en een verklaring voor mijn kinderen, dat ze ook de Nederlandse nationaliteit bezitten.
Thuis had ik nog op internet nagekeken, hoe het nou zat met de Nederlandse nationaliteit voor mijn kinderen op meerderjaardige leeftijd. Op de site van de Rijksoverheid.Nl, las ik dat zij automatisch de Nederlande nationaliteit hebben en houden als ze een Nederlandse moeder hebben. Ik ben een Nederlandse dus geen probleem. Ik heb de Sloveense nationaliteit niet vrijwillig aangenomen, dat moest, anders kon ik geen vaste baan krijgen in het onderwijs. En ik ben getrouwd met een Sloveen, ook een voorwaarde om een dubbele nationaliteit te hebben.
Toen ik op de ambassade alle papieren had ingevuld, dus ook de vraag of ik naast de Nederlandse nationaliteit nog een andere nationaliteit bezit en die positief geantwoord had, werd mij na telefoneren met Den Haag door de medewerkster verteld dat het toch wel belangrijk was wanneer ik de Sloveense nationaliteit had gekregen, vanwege een wet in 2003.
Na een telefoontje naar mijn werkgever, bleek dat ik de Sloveense nationaliteit heb gekregen in 2002. Een jaar te vroeg bleek….« Het spijt ons zeer, maar u heeft de Nederlandse nationaliteit niet meer, wij moeten uw oude paspoort innemen.. »
Dat was een grote schok voor mij en ook voor mijn kinderen!
En dat, terwijl ik zo mijn best heb gedaan de Nederlandse nationaliteit te behouden!! Omdat ik de Nederlandse nationaliteit absoluut niet wilde verliezen, heb ik jaren extra gewacht op het verkrijgen van de Sloveense nationaliteit, totdat ik aan bepaalde voorwaarden in Slovenie voldeed, waardoor ik ook mijn Nederlandse nationaliteit kon behouden!
Ik heb nooit geweten dat ik de Nederlandse nationaliteit niet meer had, ik ben hierover ook nooit ingelicht door de Nederlandse overheid! Een grote tekortkoming!
Ook na 2003 was ik nog vele jaren in het bezit van een Nederlands paspoort, mijn kinderen waren er ook bij ingeschreven! Ik had geen flauw benul dat ik geen Nederlandse meer was! Als ik geweten had over het verlies van mijn nationaliteit en over de mogelijkheid mijn nationaliteit terug te krijgen voor 2013, had ik dat natuurlijk gedaan! Ook na 2013 heb ik geen enkele informatie ontvangen.
Zijn mijn kinderen en ik »gestraft« door de Nederlandse overheid, omdat ik «vrijwillig« de Sloveense nationaliteit aannam? Had ik dan een ander beroep moeten kiezen of opnieuw gaan studeren? Zijn we »gestraft« omdat ik een jaar te vroeg de Sloveense nationaliteit heb gekregen? Dat is toch te gek voor woorden.
De Nederlandse nationaliteit betekent veel voor mij. Ik ben in Nederland geboren, heb gestudeerd en gewerkt in Nederland, mijn familie woont er. Ik kom graag in Nederland. Ik weet niet wat de toekomst brengt, misschien wil ik wel een keer terug, of willen mijn kinderen werken en wonen in Nederland.Dat is een stuk makkelijker als je de Nederlandse nationaliteit hebt. En wat als het migranten beleid wordt verandert?
En gewoon: ik ben een Nederlandse! Ik ben zeer ontdaan, emotioneel. Mijn identiteit is me afgenomen. Waarom?
Waarom gaat de Nederlandse overheid zo om met haar landgenoten? Met Nederlanders die geboren zijn in Nederland. Nederlanders in hart en nieren. En dat, terwijl er zoveel mensen in Nederland zijn met een dubbele nationaliteit. En waarom is de wet van 2003 niet automatisch met terugwerkende kracht ingetreden? Wilde de overheid zo graag van haar landgenoten af? Of geld incasseren (met de mogelijkheid om voor 2013 de nationaliteit terug te krijgen, maar wel tegen betaling van bijna 200 Euro)?
Ik heb met interesse uw artikelen gelezen. Samen met mij zijn nog vele Nederlanders hun Nederlandse nationaliteit kwijt geraakt, voor velen met katastrofale gevolgen.
Ik begrijp dat tot nu toe de overheid niet toegeeft. Ik lees ook dat dit probleem zeer aktueel is, zeker nu voor de verkiezingen en dat D66 en PVDA een initiatief wet hebben ingediend.
Ik hoop dat mijn verhaal kan bijdragen aan uw grote inzet om de Nederlandse overheid doen te besluiten Nederlanders in het buitenland een dubbele nationaliteit toe te staan.
Hartelijk dank voor uw inzet!

Met vriendelijk groeten,

Marlies Bracko
Roy Roy uit La Nucia schreef op 9 maart 2017 om 13:18:
Ruim op tijd "stemmen in buitenland" aangevraagd. Els kreeg al bescheiden op tijd, mijn retourenveloppe heb ik helaas (nog) niet ontvangen. Navraag per email gedaan, binnen 10 dagen antwoord, is per post op 2-2-2017 verzonden. Dus waarschijnlijk ergens zoek geraakt. Hoop dat de volgende keer alles per internet afgehandeld kan worden, want dit werkt niet.
Janet Janet uit Melbourne, Australië schreef op 8 maart 2017 om 06:40:
Ik ben in Nederland geboren en opgegroeid. In 2001 ben ik met mijn vriend, nu echtgenoot, ook geboren en getogen Nederlander, naar Australië verhuisd. Onze kinderen zijn daar geboren en hebben daarom automatisch zowel de Nederlandse als Australische nationaliteit. Omdat ik ook de tweede nationaliteit van onze kinderen wilde hebben, heb ik in 2005 de Australische nationaliteit aangenomen. Ik verloor daarmee automatisch het Nederlanderschap. Hoefde ik helemaal niets voor te doen of te ondertekenen. Mijn man kon gelukkig wel beide nationaliteiten hebben. Dat ik geen Nederlander meer mag zijn vind ik bijzonder pijnlijk. Ter vergelijking kan een Australiër wel Nederlander worden met behoud van Australische nationaliteit.

We zitten nu dus in de absurde situatie dat alle leden van ons gezin Nederlander zijn, behalve ik, terwijl ik mij wel degelijk Nederlander voel. Het is onderdeel van mijn identiteit. Mijn hele familie is al generaties lang Nederlands. Hoewel wij ons prima op onze plek voelen in de Australische samenleving, houden wij ook sterke banden aan met ons geboorteland en de Nederlandse cultuur: Sinterklaas, Oranjefeest, Nederlandse les voor de kinderen, en regelmatig bezoek aan Nederland, want de hele familie woont er.

Ik begrijp dat in het huidige politieke klimaat het onderwerp van dubbele nationaliteit niet populair is. Maar ik zie niet in wat voor schade de Nederlandse Staat ervan zou ondervinden als ik twee nationaliteiten zou hebben, zeker niet van een land als Australië. Nederland en Australië hebben goede betrekkingen met elkaar.

Als geboren en getogen Nederlander moet ik nu een verblijfsvergunning voor mijn eigen land aanvragen als ik terug wil. Verlenging van rijbewijs kun je wel vergeten, en een Digi-D aanvragen kan ook niet. Informatie opvragen over mijn in Nederland opgebouwde pensioenrechten lukt dus niet. Ik wil niets ontvangen waar ik geen recht op heb, maar het zou fijn zijn als ik aanspraak kon maken op het pensioen waar ik zelf voor gewerkt heb.

De huidige beperkingen voor wat betreft dubbele nationaliteit treffen vooral Nederlanders in het buitenland. Met de bestaande regelgeving staat Nederland bepaald niet welwillend tegenover zijn eigen burgers in den vreemde. En dat terwijl een heleboel mensen in Nederland wel een dubbele nationaliteit hebben, bv omdat zij hun oorspronkelijke nationaliteit niet op kunnen geven. Zelfs de Koningin van Nederland heeft een dubbele nationaliteit, maar daar zegt niemand iets van.

Ervaringen met Consulaat.
We zijn ook regelmatig tegen moeilijkheden aangelopen bij het verlengen van de Nederlandse paspoorten van mijn man en kinderen. Als je het consulaat of de ambassade belt om informatie te vragen voor het tijdig verlengen van je paspoort, word je (op een manier die niet altijd even vriendelijk is) naar de website hiervoor verwezen. Ik begrijp dat men vaak dezelfde vragen krijgt, maar informatie op websites is vrij algemeen en niet toegespitst op specifieke gevallen.

We hebben ook gemerkt dat consulair personeel niet altijd even goed op de hoogte is van veranderingen en complexiteiten. In voorgaande jaren hebben wij bij paspoortverlenging meegemaakt dat eenmaal op het consulaat, er nog een moeilijk te verkrijgen document bij moest of een duur stempel nodig was ter ondersteuning van de aanvraag, want, o ja, de individuele situatie was net weer iets anders en daar hadden zij, en dus ook wij, niet aan gedacht. Als zij het niet weten, hoe moeten wij dan aan de juiste informatie komen?

Daar komt nu nog bij dat het verlengen van een paspoort alleen nog maar in Sydney kan. Tegen de tijd dat we vliegtickets, hotelovernachtingen, de kosten van paspoorten met foto’s hebben betaald, en het feit dat mijn man als zelfstandig ondernemer een paar dagen niet werkt en dus geen inkomen heeft, kost dit hele gebeuren ons enkele duizenden dollars.

Kortom, ik pleit ervoor dat Nederlanders in het buitenland een dubbele nationaliteit mogen hebben, zodat ze niet alle banden met hun vaderland verliezen zodra ze, om wat voor reden dan ook, ervoor kiezen om ook de nationaliteit van hun nieuwe vaderland aan te nemen. Politiek Den Haag heeft werkelijk geen idee wat de huidige regelgeving doet met gezinnen. Verder vind ik dat ambassades en consulaten beter op de hoogte moeten zijn van de regels waar wij mee worden geconfronteerd en waar we niet om hebben gevraagd. Het hele circus is al duur en lastig genoeg, laat dan in ieder geval de informatievoorziening helder zijn.
Sven Sven uit Wenen schreef op 7 maart 2017 om 10:14:
Hallo,
dank u wel voor inzet! Ik heb inmiddels vervangend stembewijs ontvangen en ga direkt naar de ambasssade om het af te geven. Zal dus nog in tijd in NL zijn (op de kaart had ik een aantal dagen geleden aangegeven dat ik nog niets had ontvangen).

Vier opmerkingen:
1. Zat in gewone post en niet met kurier verstuurd zoals mij was aangegeven (maar is wel het vervangen stembiljet, dat heb ik telefonisch nagetrokken).
2. Er zaten TWEE stembiljetten in! Heb natuurlijk maar één ingevuld want anders zou de stem ongeldig zijn (ook dat heb ik zonet agevraaagd in Den Haag). wel slordig allemaal hoor...
3. Men wordt geacht zelf trug te sturen en nog wel met luchtpost. Dat is in feite een benadeling van kiezers in het buitenland... Ik heb toevallig het geluk de ambassade in de buurt te hebben.
4. Ik deed mee aan een test kiezen via internet (heb ik trouwens 8 jaar geleden al echt gedaan, ging toen prima). De test ist verzet, daarvan kreeg ik bericht, maar vervolgens nooit meer wat van gehoord en geen antwoord op mijn navraag gekregen. Merkwaardig hoor....
Willemijn Willemijn uit USA schreef op 6 maart 2017 om 20:45:
Nederlanders in Amerika, let op: het formaat van de envelop is te groot voor een 'normale' postzegel, er moet $0.98 op!!!

Wat een gedoe, dat stemmen per brief -
1) de stembescheiden komen in een grote A4 envelop, met venster aan de linkerkant. Echter, de machines van US Post werkt standaard met het adres op de brede zijde. Er zat dus een extra sticker op de envelop die ik binnenkreeg, en de envelop heeft er hierdoor waarschijnlijk een week extra over gedaan.
2) het adres van de ambassade is voorgedrukt op de oranje envelop in een minuscuul lettertype. Er staat niet slechts "Washington, DC 20008" op, maar eronder ook "Verenigde Staten van Amerika". In het Nederlands. Come on, ik stuur de envelop op vanuit de VS, dus dat is helemaal niet nodig. Maar stel nu dat ik de envelop vanuit Canada naar de VS moest sturen, zou het dan niet veel logischer zijn om bij het adres "USA" te vermelden? Of misschien États-Unis, aangezien de internationale taal van de posterijen Frans is, toch? Ik denk niet dat er bij de posterij veel mensen rondlopen die Nederlands spreken.
3) Ik heb de envelop zelf naar het postkantoor gebracht zodat ik zeker weet dat hij op tijd verstuurd wordt. En wat denk je: de beambte meet de envelop, en zegt dat hij net iets groter is dan het standaardformaat. Dus er moet een extra postzegel op, 0,98 in totaal. Dit is nergens aangegeven, dus ik vraag me af hoeveel Amerikaanse stemmen te laat gaan aankomen omdat er niet genoeg porto op de enveloppen zit.

Dus stuur de stembescheiden toe in een ander formaat, of zoek alsjeblieft op een manier om via internet te stemmen zodat we dit gedoe in de toekomst niet meer hebben...
Nederlandse Taal- en Cultuur Scholen Turkije Nederlandse Taal- en Cultuur Scholen Turkije uit Antalya schreef op 6 maart 2017 om 13:51:
Aan de Minister van Economische Zaken
Betreft: Bezuinigingen op de subsidie aan NTC Onderwijs

Geachte heer H.G.J. Kamp,

In 2017 heeft de Nederlandse regering tegen alle protesten in besloten de subsidie aan de Nederlands Taal- en Cultuur (NTC) scholen in het buitenland te stoppen. Ofschoon wij begrip hadden voor het feit dat er bezuinigd moest worden, heeft de definitieve stopzetting van de subsidie soms onomkeerbare gevolgen gehad voor onze leerlingen en hun onderwijscarrière, en daarnaast ook voor de vele gezinnen, het bedrijfsleven en diverse afdelingen van Buitenlandse Zaken.
In 2014 werd 400 jaar handelsrelaties tussen Nederland en Turkije gevierd. Deze relaties zijn mede te danken aan goede communicatie c.q. taalvaardigheid. Onze leerlingen kunnen in de toekomst een belangrijke rol gaan spelen in deze brugfunctie. Zij groeien immers op met twee zeer verschillende culturen.
Veel van onze leerlingen zijn geen “typische” expatkinderen met vermogende ouders. De lonen in Turkije liggen beduidend lager dan in andere landen en inkomsten in (vooral) de toeristische gebieden zijn seizoensgebonden. Een grote verhoging van de ouderbijdrage is momenteel voor veel ouders, zeker degenen met meerdere kinderen, moeilijk of niet op te brengen.
In Turkije volgen zo’n 200 leerlingen, verspreid over 7 scholen, Nederlandse Taal en Cultuur onderwijs. Deze NTC-scholen zijn opgericht ten gevolge van een duidelijke behoefte aan dit soort onderwijs, te weten onder andere:
a. Tijdelijk verblijf in Turkije, dus om een goede instroom bij terugkeer naar Nederland te bevorderen. Dat blijktin de praktijk ook goed te lukken volgens de recente onderzoeken van de Onderwijsinspectie.
b. Betere en meer variëteit aan mogelijkheden voor Hoger- en beroepsonderwijs in Nederland. Veel van onze leerlingen hebben een studie in Nederland op het oog.
c. Het aanbod van continu taalonderwijs. Hoewel er naar ons weten geen officieel onderzoek is verricht, is het logisch te veronderstellen dat ononderbroken onderwijs betere resultaten geeft dan spoedcursussen. Uit onze ervaringen en resultaten blijkt dat kinderen die later in het NTC Onderwijs instromen, een grotere achterstand oplopen dan kinderen die vanaf 4 jarige leeftijd continu NTC onderwijs volgen.
d. Het aanbieden van Cultuuronderwijs, waardoor de interesse in de Nederlandse identiteit gehandhaafd blijft, wat ook weer essentieel is bij instroming en aanpassing in de Nederlandse samenleving. Ook voor de psychische en persoonlijkheidsontwikkeling van het kind met een Nederlandse achtergrond, is het essentieel dat er in de basis wordt geïnvesteerd in hun Nederlandse identiteit.
e. Het onderlinge contact tussen de leerlingen tijdens het NTC Onderwijs, waardoorhet leerproces nog eens wordt geïntensiveerd. Dankzij dit contact wordt sociale omgang ook buiten de school voortgezet. Voor de kinderen is de herkenbaarheid door de omgang met andere kinderen die ‘net als zij zijn’ erg belangrijk. Het netwerk is bovendien bevorderlijk voor de sociale samenhang van de Nederlandse gemeenschap in verschillende gebieden. De afwezigheid van Nederlandse familie ter plekke wordt vaak opgevuld door medelanders (van verschillende generaties) die als vrijwilliger betrokken worden bij de culturele activiteiten van de school.
De adequate ondersteuning van de Stichting Nederlands Onderwijs Buitenland en de regelmatige bezoeken van de Onderwijsinspectie zorgen ervoor, dat de onderwijskwaliteit een hoog niveau heeft – volgens recent onderzoek door de Onderwijsinspectie – en dat het onderwijs zich ook steeds weer vernieuwt en aanpast aan de ontwikkelingen van deze tijd.
De stopzetting van de subsidie zal verregaande gevolgen hebben voor de economische en sociale structuur in de Turks-Nederlandse samenleving. Het gebrek aan financiële middelen zal voor veel scholen een nekslag betekenen;, uit onderzoek van Stichting NOB zou dit 1/3 van de NTC scholen betreffen. Opheffing van vele NTC scholen betekent ook een teloorgang van intensief opgebouwde kennis van en ervaring in dit soort onderwijs, waar geen standaardmethoden voor bestaan en dat in elke buitenlandse omgeving aangepast dient te worden.
De kinderen die de ambitie en energie hebben om in het weekend naast hun dagschool 4 uur met Nederlands bezig te zijn, worden de goed opgeleide volwassenen met kennis van diverse culturen die men in de toekomst graag aan Nederland wil binden. Juist dit soort onderwijs is bijzonder belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen, die zeker met een voor hun passende MBO/ HBO / WO opleiding, kunnen uitgroeien tot deskundige, flexibele volwassenen die inzetbaar zijn op internationaal gebied.
Met deze brief willen wij uw aandacht vestigen op het feit dat door middel van deze bezuiniging c.q. het wegvallen van de subsidie, u een kans laat liggen om de Nederlandse concurrentiepositie in de internationale economie te versterken.

Namens alle NTC Scholen in Turkije,

Stichting Lale, Antalya
Stichting Nederlands Onderwijs, Istanbul
NTC Bodrum
Stichting ADA, Kuşadası
NOK Kayseri
Stichting NTC Marmaris
JMW Kooijman JMW Kooijman uit Vancouver, WA, USA schreef op 5 maart 2017 om 22:03:
Ik heb het stembiljet op 2maart 2017 in goede orde ontvangen en direct ter post bezorgd. Ik stuitte echter op twee problemen met de retourenvelop, waar ik anderen in de VS voor wil waarschuwen. Ik woon in de VS en moet dus met de USPS werken. Het minst belangrijke probleem was dat in het voorgedrukte adres het land "Ver enigde Staten van Noord-Amerika" voorkomt. Dit is overbodig en bovendien in het Nederlands. Dat wekt verwarring die ertoe kan leiden dat de brief naar een speciaal sorteerkantoor gaat, wat vertraging oplevert. Doorstrepen dus. Belangrijker is, dat de envelop niet aan de formaateisen van de USPS voldoet en dus potentieel problemen voor de sorteermachine oplevert. Op het postkantoor werd de envelop dan ook langs een mal gelegd en moest ik vervolgens dubbel port betalen. Als ik gewoon een forever zegel had geplakt en de brief in een postbus had gedeponeerd, had dit vermoedelijk geleid tot retourzending met een flinke vertraging (want strafport kent men hier niet). Dus ga naar het postkantoor of alles is nog voor niets. Zie voor het USPS voorschrift iz "nonmachinable" letters http://pe.usps.com/text/dmm300/101.htm#ep1047495 Ik vermoed dat het probleem in het aspect-ratio zit. Hoe dan ook, met de USPS valt niet te marchanderen, ook al zouden ze ongelijk hebben.
Cobi Stein (geboren: Witberg) Cobi Stein (geboren: Witberg) uit Lake Forest, IL 60045 USA schreef op 4 maart 2017 om 21:38:
Geachte Heer Eelco Keij:

In de eerste plaats, heel erg bedankt voor de moeite die u naar voren brengt voor diegenen onder ons die geboren zijn in Nederland te helpen, maar die nu ergens anders wonen.

Wat volgt is een korte uitwisseling van een paar (niet elke) brieven om u inzicht te geven in mijn moeilijkheden bij het herwinnen van een Nederlands paspoort. Enige en alle hulp in deze toestand is heel erg gewaardeerd .

Hier een deel van een brief geschreven op 20. maart 2012 van H.J. van Stenis, Het Hoofd van de Consulaire Afdeling in Washington, D.C., USA aan mij:

Naar aanleiding van uw verzoek voor een nationaal paspoort, ingediend bij het Consulaat Generaal te Chicago op 28 december 2011 wil ik u als volgt informeren.

Onder de werking van de WNI 1892 ging het Nederlanderschap voor minderjarige (=junger dan 21 jaar) verloren indien hij/zij deelde in de naturalisatie van zijn/haar wettige vader, of in die van zijn/haar moeder indien er geen wettige vader was of deze reeds was overleden (art. 7 sub 1 WNI).

Uit het door u overlegde naturalisatiecertificaat kan worden afgeleid dat u op 7 november 1957 de nationaliteit van de Verenigde Staten van Amerika heeft verkregen i.v.m. de naturalisatie op dezelfde dag van uw wettige vader.

Geconcludeerd kan worden dat u op grond van art. 7 sub 1 WNI 1892 het Nederlanderschap van rechtswege heeft verloren. Ik kan uw aanvraag voor een nationaal paspoort niet verder in behandeling nemen.

Hier een deel van een brief geschreven op 30. Maart 2012 van mij aan de Heer Uri Rosenthal, Minister van Buitenlandse Zaken in Den Haag:

Geachte Minister:

Ik schrijf in de hoop dat u in staat zal zijn om me to helpen mijn Nederlandse nationaliteit te herwinnen, die ik, door mijn vader, verloor toen ik Amerikaans staatsburger op de leeftijd van negen jaar oud werd.

Terwijl mijn vader (en moeder) de beste bedoelingen voor me had, was ik niet bij de beslissing inbegrepen, omdat ik een kind was. Met de nieuwe wetten, geloofde ik echt dat dit mijn kans voor dubbele nationaliteit was. Met alle eerbied, begrijp ik niet waarom daar een regel is voor iemand over 21. jaar en een andere regel voor iemand onder 21. jaar, wat naturalisatie aan gaat.

Een dubbele nationaliteit (Nederlandse en Amerikanse) zou heel belanggrijk voor mij zijn. Ik was, in werkelijkheid, Nederlands geboren en getogen. Ik zou, met een heruitgegeven Nederlandse paspoort, heel trots zijn om nog eens verbinding met mijn verleden te mogen hebben.

Ik heb geen plan om van de Nederlandse medische zorg te behoeven, in Nederland te wonen en ook niet in Nederland te werken, omdat mijn echtgenoot, twee volwassen dochters, schonzoon en 22. jaar oud kleinzoon in de USA wonen. Met andere woorden, zou ik niets van de Nederlandse regering verwachten of nodig hebben. Het is zuiver sentimentaliteit in oorspring.

Hier de Conclusie in een brief geschreven op 18. Juni 2012 van dr. D. E. Comijs, de minister van Buitenlandse Zaken, namens deze, het hoofd Bezwaar en Beroep Consulaire Zaken aan mij:

Het vorenstaande leidt mij tot het ordeel dat belanghebbende het Nederlanderschap thans niet bezit. Haar aan vraag voor een Nederlands paspoort kan derhalve niet in behandeling worden genomen.

Beslissing op bezwaar: Het bezwaar verklaar ik ongegrond. Ik zie geen aanleiding om te beschikking van 20 maart 2012 te herroepen.

Hartelijk dank voor uw tijd en moeite.

Met een vriendelijke groet - Cobi Stein (geboren: Witberg)
Marieke Koekkoek Marieke Koekkoek uit Culemborg/ Leuven schreef op 4 maart 2017 om 16:29:
Onlangs heb ik het bericht ontvangen dat het voor mij onmogelijk zal zijn als stemmer deel te nemen aan de verkiezingen van 2017. De reden voor de afwijzing van mijn recht om te stemmen is dat ik vanuit het buitenland (Belgie) ben verhuisd naar Nederland in de maand Februari, althans zo is dit geregistreerd. Ik heb mij, samen met mijn gezin, aangemeld op 31 Januari in de gemeente Culemborg. Aangezien wij vanuit het buitenland ons wederom kwamen aanmelden (zowel mijn man als ik hebben eerder in Nederland gewoond), nam de gemeente vier weken om ons dossier te onderzoeken. Vandaar dat wij pas sinds eind Februari in Nederland ingeschreven staan. Te laat, kennelijk, om tijdig ingeschreven te worden in het kiesregister om deel te nemen aan de aanstaande nationale verkiezingen. Tegelijkertijd was registereren als stemmer uit het buitenland geen optie omdat ik op de dag van de verkiezingen geregistreerd sta in Nederland. Is er een mogelijkheid om uit deze kafkaëske situatie te geraken en alsnog mijn stempas aan te vragen?

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!